ก่อนอื่นต้องขอโทษสำหรับคนที่เป็นแบบในเนื้อหาที่จะบอกต่อจากนี้นะครับ

เพราะสิ่งที่จะบอกต่อจากนี้มาจากความรู้สึกล้วนๆ (อาจไม่ค่อยเข้าหูใครหลายๆคน) ต้องขอโทษด้วยครับ

_______________________________________

สวัสดีครับ ผมชื่อ ต้น อายุ 35 ปี โสด และไม่มีแฟน ไม่เคยแต่งงาน ไม่มีลูก

และนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของการมาเล่นเว็บไซต์หาคู่....

เว็บไซต์นี้ผมเล่นครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 ครับ ทำไมถึงเป็นครังที่ 2 จะเล่าให้ฟังนะครับ (อย่าเพิ่งเบื่อก่อนนะครับ)

ครั้งแรกที่เข้ามาเล่นคือประมาณปลายปี 2559 เข้ามาเพราะเลิกกับแฟนใหม่ๆ

ความรู้สึกของคนที่เคยมีใครอยู่ข้างๆพอขาดหายไปคำว่า "เหงา" ก็คอยเป็นเงาตามตัวไปตลอด

การที่จะไปตามจีบคนที่พบเจอในที่ต่างๆ ก็ไม่ใช่แนวเพราะว่าไม่รู้จะเริ่มยังไง

ก็เลยต้องอาศัยศึกษาจากคนรู้จักหรือคนที่แนะนำให้รู้จัก แต่ส่วนใหญ่ก็ข้ามพ้นคำว่าเพื่อนไปไม่ได้

เพราะเพื่อนคือคนที่เราอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ส่วนตัวกลัวที่การจะมีใครเป็นแฟนเป็นคนใกล้ตัวมากเกินไป

เพราะถ้ามีปัญหาไม่ว่าจะเลิกกัน หรือทะเลาะกันก็จะรู้สึกแย่ และส่งผลต่องาน (ส่วนมากคนที่รู้จักจะอยู่ที่ทำงาน)

จึงเข้ามาหาคนที่จะพัฒนาเป็นแฟนกันได้ในเว็บ

พอสมัครแล้วก็ต้องนึกอะไรหลายอย่างหลักๆคือ ต้องทำยังไงให้ผู้ ญ สนใจเข้ามาคุยกับเรา

ความคิดชั่ววูบก็แวบขึ้นมาว่าจะต้องลงสถานะทุกอย่างให้ดูดี รูปก็ต้องหาที่ดีที่สุด เขาจะได้สนใจ แต่.......

พอคิดมากๆเข้ากลับได้คำตอบว่า "เราต้องลงอะไรที่เป็นเราและต้องไม่โกหกใครซิ"

"เราไม่ชอบคนโกหก เราก็ต้องไม่โกหก" เพราะคิดว่าคนที่เราอยากคุยด้วยต้องมองเราที่เป็นเรา

ถึงยังไงต้องคุยกันก่อนด้วยระยะเวลาพอสมควรกว่าจะตกลงเป็นแฟนกัน

หลังจากนั้นผมก็เริ่มลงรูปแบบบ้านๆ ข้อมูลทุกอย่างก็เป็นความจริง

ข้อความแนะนำตัวกับข้อความที่แสดงให้เห็นว่าชอบผู้ ญ แบบไหนค่อนข้างชัดเจน

โดยเฉพาะรูปร่างหน้าตาลงไว้ว่าไม่ต้องหน้าตาดี แต่ขอข้อหนึ่งคือไม่อ้วนครับ

หลังจากนั้นก็เข้าไปเพื่อที่จะส่งข้อความถึงเพื่อนเพื่อที่จะหาคนคุยด้วย

เริ่มจากการส่งข้อความผมส่งข้อความหาทั้งคนที่มีรูปและไม่มีรูป

เพราะผมคิดว่าถ้าไม่เริ่มสร้างความสัมพันธ์เราก็ไม่รู้จักกัน

วันหนึ่งผมส่งหาผู้ ญ ประมาณ 15-20 คน เพราะคิดว่าน่าจะมีหนึ่งในจำนวนนี้ส่งข้อความกลับมาบ้าง

หลังจากนั้นประมาณ 1 สัปดาห์ ผมก็ได้ข้อความตอบกลับมา

ถ้าคิดเป็นเปอร์เซ็น ก็ประมาณ 5 เปอร์เซ็น

เท่าที่ดูคือคนที่ทักกลับมาแยกง่ายๆจะมี 2 ประเภท ครับ (อันนี้แยกตามจุดประสงค์นะครับ)

1. คือคนที่ทักกลับมาเพราะอยากจะคุยกับเราจริงๆ 

2. คือคนที่ทักกลับมาเพราะเป็นมารยาทครับ (อย่าง 2 นี้น่ายกย่องครับเพราะเขามีความใส่ใจคนอื่น)

แต่พอคุยกันไปก็จะรู้ครับว่า อย่างที่ 2 เขาจะไม่ค่อยจะตอบเราเพราะแค่ตอบเป็นมารยาท

พอชวนคุยก็ถามคำตอบคำ ต้องเข้าใจเขาครับเพราะเขาคงมีคนอื่นคุยหรือคนอื่นที่เข้าตา

กลับมาประเภทที่ 1 ครับ เขาเป็นคนที่อยากลองคุยกับเราเพื่อศึกษานิสัยเรา

ตอนแรกก็ตอบกันไปตอบกันมา พอคิดว่าน่าจะคุยกันได้ก็ให้ไลกันเพื่อคุยกัน

สำหรับผมผมว่าคุยกันผ่านไลเป็นอะไรที่ดีครับ เพราะจะเข้าใจกันง่ายไม่ต้องพิมพ์

เพราะผมเป็นคนง่ายๆ คุยได้ก็คุยกันต่อคุยไม่ได้ก็เลิกคุยกันไป ไม่เคยตื้อโทรกวน

(แต่คนอื่นอาจเป็นพวกตื่อนะครับอย่าคิดว่าเป็นแบบผมหมดทุกคน)

พอคุยก็เจอทั้งพวกคุยกันไม่ค่อยถูกคอ หลอกลวง โกหก และคนที่คุยกันแล้วคุยกันได้

ขนาดผมเลือกที่ลงว่าไม่ชอบคนโกหกแล้วนะ แต่ตัวเองโกหกเอง

เฮอ.... อย่างนี้ลบข้อความนี้ไปเถอะครับ ตัวเองยังทำไม่ได้จะหวังอะไรกับคนอื่น

กลับมาที่คนที่คุยกันรู้เรื่องพอคุยกับไปเรื่อยๆก็ถึงเวลาต้องเจอกัน

เจอกันครั้งแรกก็เป็นการดูว่าหน้าตาจริงไหม บุคลิกท่าทาง เป็นยังไง

ผมจะเจอใครผมสบายๆครับ เพราะผมก็เป็นผมตั้งแต่แรกเลยไม่ต้องเกร็งเวลาเจอใคร

คนไหนกลัวโดนหลอกก็พาน้องมาพาเพื่อนมาก็ไม่ว่ากันครับ เอาที่สบายใจจะได้เจอกันได้แบบไม่ต้องระแวง

พวกนัดแล้วไม่มาก็มีครับ ก่อนจะออกจากบ้านก็ถามแล้วว่าเจอพอไปก็ไม่เจอ

ไม่สนความรู้สึกคนอื่น ถ้าบอกว่าไม่เจอก็ไม่ได้ว่าอะไรครับจะได้ไม่เสียเวลาทำอย่างอื่น

พอเจอกันแล้วถ้า Ok ก็เจอกันอีก เพราะต้องสานความสัมพันธ์ต่อไป

คนไหนที่เจอแล้วไม่ Ok ก็ห่างๆกันไป เป็นเรื่องธรรมดาครับ

คนที่ยังคุยกันอยู่บางคนต้องการความสบายใจเพื่อให้ที่บ้านรับรู้ ให้ผมไปที่บ้านผมก็ไปครับ 

เพราะเราคุยกับเขาเขามีปัญหาอะไรถ้าเราทำได้ก็ทำครับ

พอได้คนคุยด้วยแล้วผมก็ลบ ID กับเว็บไซต์นี้ออกครับ นั่นคือการสมัครครั้งแรก

แต่การที่เราคุยกับใครไปนานๆ ก็จะรู้ว่านิสัยของอีกฝ่ายเป็นยังไง

การใช้เวลาศึกษากันสักระยะเวลาหนึ่งเป็นเรื่องดีครับ

ไม่ต้องรีบเพราะถ้าเขาชอบเราเขารอได้ครับให้ค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์ไปครับ

เพราะคน 2 คน 2 นิสัยใจคอครับ อาจจะเข้ากันไม่ได้แบบผมก็ได้....

แต่ก็เป็นเพื่อนกันได้ครับ ทำให้เราได้เพื่อนมาอีกคน ไม่ไช่คนที่เหม็นขี้หน้ากัน

ก็มาถึงการสมัครเว็บไซต์ครั้งที่ 2 ของผม (ต.ค. 60)

ครั้งนี้ผมก็สมัครใช้รูปใช้ Profile เหมือนเดิม

ต่างไปแค่ข้อความการหาเพื่อนคือต้องการเพื่อนคุยเพื่อนเที่ยว ที่ระบุเลยว่าหน้าตาดี

ที่ลงแบบนี้เพราะอยากบอกว่าไม่ต้องมีอะไรอื่นเลยนอกจากหน้าตา

ที่ลงแบบนี้เหมือนการประชดครับ

บางคนลงข้อความไว้สวยหรูดูดี แต่เอาเขาจริงๆก็เลือกจากหน้าตาก่อน

ผมเลยขอลงแบบตรงๆไปเลยดีกว่าว่า "อย่ากได้เพื่อนหน้าตาดี"

(ทั้งที่ครั้งแรกไม่ได้พูดถึงหน้าตาเลย ยังมีคนทักกลับมาน้อยเลย)

แต่ก็คิดนะว่าคงจะไม่มีใครทักเข้ามาหรอกเพราะ Profile ของผมไม่มีอะไรน่าสนใจ

แต่ก็แสดงถึงจุดประสงค์จริงๆที่คนหลายๆคนเลือกมาคุยด้วยเพราะหน้าตาแต่ไม่ได้ลงไว้ให้คนอ่าน

เหมือนจะเป็นอารมณ์ส่วนตัวแต่อยากจะบอกถึงความจริงทีเป็นครับ

กับคนที่หาคนคุยด้วยอยู่แล้วยังไม่ได้ไม่ต้องรีบครับ

ถึงยังไงเพื่อนที่มีอยู่ก็พอจะคุยได้อยู่ถึงจะพัฒนาไม่ได้แต่ก็ฟังเรื่องต่างๆของเราได้ครับ

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ

***ถึงตอนนี้ขอบคุณคนที่อ่านจนจบนะครับ

     สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริง ไม่ได้แต่งขึ้นหรือใช้ตัวแสดงแทนครับ....  (แหม..ทำไปได้)