แผลจากการถูกทำร้ายมันยากจะลืม..

โดยใช่ว่าความรู้สึกต่างๆ จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ขอเปรียบเทียบสมมติเอาเป็นว่า ความรู้สึกไม่ดีนั้นเป็นแผล หากเราประสบอุบัติเหตุ ล้ม ชน ย่อมเกิดแผล การรักใครสักคน มันก็ย่อมมีภาวะกระทบ หงุดหงิดใจ ไปบ้าง คล้ายอุบัติเหตุ ที่แม้เกิดขึ้นแล้วไม่ดี แต่พอเข้าใจได้ รับได้ และลืมมันไป..

แต่หากแผลนั้นเกิดจากการถูกทำร้าย แม้เพียงรอยฟกช้ำ ความต่างก็คือ เราอาจจะต้องถูกทำร้ายซ้ำ ๆ เรื่อยไป ไม่เหมือนอุบัติเหตุที่ เกิดขึ้นไม่ตั้งใจ และมันยากจะเกิดขึ้นอีก แต่ถ้ามันเกิดซ้ำได้นั่นย่อมไม่ใช่รักที่ดี อาจ “ทน” ได้นาน แต่ไม่มีใครทนได้จริง มันแค่กำลังรอเพียงสิ่งมาทำให้จบ เท่านั้นเอง

เราอาจคิดไปว่าเราไม่ลืม “แผลเป็น” แม้จะอุบัติเหตุก็ตาม จริงอยู่หากเปรียบเทียบไปแบบนั้น ทว่า เราไม่อาจรู้สึกแย่กับแผลเป็นจากอุบัตเหตุ มากเท่า แผลเป็น ที่โดนทำร้ายอยู่ดี

รักที่ทำร้าย ไม่ใช่หมายถึงแค่การนอกใจ การทำอะไรที่รุนแรง แต่หากแค่บางสิ่งบางอย่างเล็กน้อยที่เรารู้สึกแย่อยู่เสมอ เชื่อเถอะว่า นั่นไม่ใช่ความรักที่จะไปรอด และบนความรู้สึกแย่นั้น ผมไม่ได้บอกว่า เกิดจากอีกฝ่ายกระทำ เรา เลือกทำตัวเองก็บ่อยไป โดยที่เขาไม่รู้สึก ไม่รับรู้ หรือตั้งใจ แต่มันก็เกิดขึ้นอยู่อย่างนั้น..

และเอารักมาทำร้ายตัวเองนั้น บางทีเป็นเหตุผลที่ทำให้ไปไม่รอดมากกว่าถูกรักทำร้ายเสียอีก..